Krajobraz
Pod twoją makietą nie leży płaska płyta, lecz krajobraz. Każdy plan nosi na sobie mapę wysokości na siatce 12,5 mm, w której kształtujesz wzgórza, doliny, przekopy i nasypy.
W tym rozdziale:
- Kształtowanie krajobrazu — tworzenie wzgórz pędzlem, wygładzanie i kopanie.
- Rodzaje gruntu — jaki grunt leży gdzie: trawa, piasek, skała, żwir.
- Automatyczny krajobraz — pozwolenie TRAX-owi na stworzenie całego krajobrazu wokół toru.
Grunt układa się sam
Najważniejsza rzecz, którą warto wiedzieć zanim zaczniesz: zwykle nie musisz sam kłaść gruntu pod swoim torem. Podnieś odcinek toru, a pod nim pojawi się nasyp; opuść go, a zostanie dla niego wyryty przekop. To samo dotyczy dróg, murów oporowych, peronów, budynków i wody.
TRAX robi to tak długo, jak długo Grunt podąża za torem i obiektami jest włączone, w panelu Ustawienia w sekcji Krajobraz. Przy pierwszym generowaniu krajobrazu TRAX pyta, czy tego chcesz. W makiecie z TRAX2 jest wyłączone. Ten sam przycisk znajduje się też na karcie Krajobraz
. Gdy jest wyłączony i umieścisz budynek na planie z terenem, TRAX również pyta; odpowiedz tak, a budynek od razu otrzyma wyrównaną działkę.
A kiedy usuniesz coś takiego lub przeneśiesz to, grunt wraca do takiego, jaki był, nawet jeśli pracowałeś nad nim ręcznie w międzyczasie.
Więc pędzel jest do krajobrazu, którego chcesz: wzgórze za stacją, dolina, przez którą płynie rzeka, płaska przestrzeń, gdzie będzie dworzec.
5.1 Kształtowanie krajobrazem
Na karcie Teren otwierasz panel Modeluj teren za pomocą
. Zawiera pędzel, którym kształtujesz grunt. Panel to pędzel: otwórz go i weź pędzel, zamknij go i odłóż pędzel.

Wybieranie pędzla
Na górze panelu znajduje się lista tego, co robi pędzel:
- Zaznaczaj, nie maluj — pędzel wyłączony. Wybierz to, aby móc normalnie klikać.
- Podnieś / obniż — grunt włączony lub wyłączony. Znak siły decyduje o kierunku: dodatnia siła podnosi, ujemna kopie.
- Wygładź — wygładza to, co tam jest. Pędzel, do którego powracasz najczęściej.
- Spłaszcz — robi wszystko tak wysokie jak miejsce, w którym zacząłeś pociągnięcie. To jest sposób, aby zrobić płaski pas na terenie manewrowym.
- Rów — kopie kanał z płaskim dnem i stromymi bokami.
- Szum — nakłada małe wybrzuszenia, około jednej piątej pędzla w poprzek. Dla powierzchni, która stała się zbyt gładka.
- Nachylenie — nie pociągnięcie, ale jeden ruch: naciśnij w najniższym punkcie, przeciągnij do najwyższego punktu i puść. Między nimi pojawia się równe nachylenie.
Ustawianie pędzla
Poniżej są kształt i dwa suwaki: Promień i Siła.
Kształt jest okrągły, kwadratowy lub pstry, albo obraz w skali szarości, który wybierasz sam. Widzisz też ten kształt rozłożony na terenie jako niebieski cień tam, gdzie jest twoja mysz, więc zawsze widzisz dokładnie, gdzie masz malować.
Promień to promień pędzla w milimetrach. Siła wynosi od −100 do 100 procent i nie jest liniowa, ale rosnąca, dzięki czemu można pracować dokładnie na dole skali.
Pędzel pracuje na sekundę: przytrzymaj przycisk i będzie malować, dopóki go tam trzymasz. Szybkość raportowania przez mysz zatem nie ma znaczenia.
Malowanie
Przytrzymaj lewy przycisk i poruszaj się. Kamera cię w tym czasie nie rusza, więc możesz poruszać się swobodnie; puść i prawy przycisk znów ją obraca.
Jedno pociągnięcie to jeden krok w cofaniu. Niezależnie od tego, jak długo trzymasz naciśnięty przycisk, Ctrl + Z cofa całe pociągnięcie naraz.
Zamknij panel lub wybierz Zaznaczaj, nie maluj, a TRAX odłoży pędzel. Esc też to robi.
5.2 Rodzaje gruntu
Grunt nie ma jednego koloru, ale dziewięć warstw, które przechodzą jedna w drugą: ziemia, piasek, skała, żwir, glina, śnieg. Gdzie co leży, decyduje częściowo sam TRAX3D, a częściowo ty.
Dziewięć warstw
Karta Krajobraz zawiera Rodzaje gruntu. Są tam dziewięć warstw, każda z obrazem i nazwą. Kliknij obraz, aby wybrać inną teksturę z katalogu.
Pierwsze cztery warstwy mają stałą rolę:
- Warstwa 0 to podkład: wszędzie tam, gdzie nic innego nie leży.
- Warstwa 1 to strome części: skarpy i nasypy.
- Warstwa 2 to pochyłości.
- Warstwa 3 to wyżyny: szczyty gór.
Warstwy 4 do 8 nie mają stałej roli. Są tam, żebyś mógł na nich malować.
Dla każdej warstwy ustalasz też jak duża jest tekstura — ile milimetrów pokrywa jeden kafel — i jak przechodzi w warstwę poniżej.
Na dnie okna są progi, według których TRAX3D decyduje, co jest strome, co jest pochyłością, a co wyżyną. Te progi nie są sztywne: jest wokół nich szum, więc granice się kłębią zamiast rysować linię prostą.
Malowanie samodzielnie
Na karcie Krajobraz otwórz panel Maluj tekstury za pomocą
. Panel to pędzel: otwórz go i malojesz, zamknij go i przestajesz. Na górze są narzędzia:
- Maluj teksturę kładzie wybraną warstwę tam, gdzie malojesz.
- Gumka: powrót do automatycznego gruntu usuwa twoją pracę i przywraca to miejsce do tego, co nakazuje kształt terenu.
Poniżej wybierasz, którą warstwę malojesz, i ustawiasz promień oraz siłę. Tylko warstwy 4 do 8 są dostępne: pierwsze cztery decyduje kształt.
Jeden pociąg to znowu jeden krok w cofnięciu.
Nie ma w tym trawy
Zestaw domyślny nie ma tekstury trawy i to celowe. Trawa w TRAX3D to nie obraz na ziemi, ale prawdziwy wzrost, który tam umieszczasz: kępki na skrzyżowanych kartach, poruszające się na wietrze. Grunt pod tą trawą to glina. Patrz Trawa i kwiaty.
Kiedy zestaw jest stosowany
Zmień zestaw lub progi, a TRAX3D na nowo opracowuje trzy automatyczne warstwy z kształtu gruntu tak, jak stoi teraz. To, co sam namalujesz, zostaje. Płyty, których krajobraz jest zablokowany, zostają nienaruszone.
5.3 Automatyczne generowanie krajobraz
Generuj teren na karcie Teren tworzy krajobraz wokół toru w jednym kroku. To zwykle najlepszy początek: najpierw go wygeneruj, a potem pracuj nad nim pędzlem.
Pierwszy raz
Pierwszy raz, gdy generyjesz teren, TRAX pyta, czy teren może się od teraz poruszać: pod torem, który kładziesz lub podnosisz, pod drogami i pod budynkami. Wybierz, co chcesz. Zawsze możesz to zmienić później w panelu Ustawienia, w sekcji Teren, za pomocą Grunt podąża za torem i obiektami.
Co się dzieje
TRAX robi to w trzech krokach.
- Sprawdza, gdzie jest tor. Podsypka każdego elementu jest umieszczana na siatce jako ślad, na wysokości tego elementu, z notatką, czy to zwykły tor, tunel czy most.
- Mierzy odległości. Dla każdego punktu siatki oblicza, jak daleko jest od zwykłego toru, od tunelu i od mostu — trzy osobne pomiary, dzięki czemu żaden punkt nie przeskakuje z jednej reguły na drugą.
- Układa krajobraz i dostosowuje go do toru.
Zasady
- Pod zwykłym torem grunt leży na wysokości toru, z ramię przy nim, a następnie rozpływa się w krajobraz. Przez wzgórze staje się przekopem pod kątem około 34 stopni, przez dół nasypem.
- Nad tunelem położone jest co najmniej dwa razy prześwitu ładunkowego góry, plus ściana tunelu, i opada pod kątem 1 do 2. W ten sposób góra czyta się jako góra, a nie jako skóra nad pociągiem.
- Pod mostem co najmniej jeden rozstaw pozostaje wolny, pozostaje płaski przez kolejne 250 milimetrów za pokładem, a następnie wznosi się aż do spotkania krajobrazu.
- Pod drogą obowiązuje ta sama reguła co pod zwykłym torem, z maksymalnym nachyleniem 12 procent.
- Pod budynkiem jest płaska działka.
Krajobraz sam w sobie
Krajobraz, który TRAX układa, to nie szum. Szum daje losowe nierówności na każdej skali, a tafel dziesięciometrowy chce trzech lub czterech wzgórz z dolinami między nimi, albo grzbietu. Są to rzeczywiste cechy: wydłużone wzgórza o długości, szerokości, kierunku i wysokości, których kierunki są powiązane, aby tworzyć grzbiete.
W panelu Ustawienia ustawiasz rodzaj krajobrazu, jaki chcesz:
- Krajobraz: Falisty, Wzgórza i doliny, lub Góry.
- Pagórkowatość: jak wysoko, do 3 metrów.
- Rozmiar cechy: jak daleko są od siebie cechy.
- Szczegóły: jak dużo drobnej chropowatości idzie na wierzch.
Wybierz styl, a TRAX ustawi pozostałe trzy wartości odpowiadające mu. Następnie możesz je dowolnie dostosować.
Krajobraz jest obliczany we współrzędnych świata z jedną losową liczbą dla całej twojej makiety. Dwie płyty obok siebie otrzymują zatem jeden ciągły krajobraz, a płyta, którą dodajesz później, pasuje do swoich sąsiadów.
Chwilę trwa
Na dużej płycie generowanie trwa kilka sekund. Widzisz pasek postępu; edytor pozostaje responsywny w międzyczasie.
Generowanie to jeden krok w cofnij, dla każdej płyty na raz. Jeśli ci się nie podoba, naciśnij Ctrl + Z i wszystko wraca.
Znowu płasko
Znowu płasko usuwa cały teren płyty i robi z niej tablicę. Płyty, których teren jest zablokowany, są odrzucane.